
SESLENEN RESİM
Nurşen GÖRŞEN
08.04.2005
Büyümenin sancılarında bir çiçek
Uzanır sonraya
Yeterince su ve ışıktır beklediği
Sevgi, barış ve umutla.
Oluşum sürecinde evrenin
Tüm renklerini,
ışığı barındıran
Görsel imgelerle dolu
Dünyada yaşamakta.
Yolu uzun, gökyüzüne yükselecek
Tepeleri dantel gibi saran patikada.
Fırtınada boyun büker
Aldırmaz sarp toprağa
Kuraklığa da alışır
Yeter ki sevginin ışığı
Sıcaklığı eksilmesin üstünden
O koyu ezici tonlarla
Şimdinin öncesi ve sonrasını
Birbirine kenetleyen
Durdurulmuş zaman akışında
küçük sarı çiçek
Görünürdeki uyumla
Ardındaki sorunsalı
Çığlık çığlığa haykırmakta
Maviye geçişini engelleyen
Ağır gri tonrda bir çizme!
Bulutsuz gökyüzünde ezdi ezecek
Yokumsadığı çiçekleri
Belli bir tavır…
Soluduğumuz düzenin
Çevresel gerçeğidir tuvaldeki izdüşüm.
İnsanın onurlu ve dirençli yaşamına
Eşlik eden simgede
Biçimsel açıdan dengelenmiş gerilim
İnsana özgü bir çelişki;
Birkaç saniye içinde
Milyonlarca insanın yok edilebileceği
“dünya acısı” bir korku ve çığlıktır
küçük sarı çiçeklerin
‘bu gün var, yarın yok’ dünyasında
Çocuklar insanlığımızın çiçeği
Işığı içinde sesli bir resim
Kimi sarışın bir ışık parçası
Kiminin bakışı kömür karası
Yüreği sevgiyi kucaklar
Ne yaşıyorsa ona öykünür
Yaşamı bizimle betimler
Kapkara ağır çizmeler
Nerede insancıl sevgiler?
dünyasını karartmayın
Çiçeklere kıymayın,
“çocuklara kıymayın efendiler”


http://flashcards.territory.ru/vec/v.php?i=069313

Yetişkin İtirafı
TÜM ÇOCUKLARIMIZA
Sen önemlisin çocuğum
Seni diğerlerinden farksız yapmaya
Tüm gücüyle çalışan bu dünyada
Hep böyle kal isterdim, olabilsen…
Bütün bedeninle güler
Üzülür
Korkar
Ağlarsın
Dokunsam, gözlerin ışıldar
Katışıksız saf yüreğin
Her an sevgiye açık
Soru dolu gözlerin.
Gözlerin..
Kocaman bir pencere
Zeytin yeşili, karası, üzüm tanesi
Araya engel koymaz bakışın
Tamamen açıktır kartların
ve masumdur yanıtların.
Özü kavrayan ruhunla
Bedenin yalan söylemez
Yargılamayı da bilmez
Hatırlatır unutulmuş dürüstlükleri
Savunmasız yüreğin.
Sen değerlisin çocuğum…
Öyle dolmuş ki yetişkin belleğim
Çifte standart yaşantılara
Toplumsal rollerin
Sözleşmelerin yarattığı
Binlerce maskeler arasında
İçimde iki üç kişi konuşur
Sen bir tek kişisin karşımda…
Alışkanlıklarımla yaşar,
Söylemediklerini işitmez
“Beni gör” desen göremez
içimde büyüyemeyen çocuk
hayat hakkı tanınmadığı için bu dünyada.
Yaşam coşkuna bakıp
Sana benzemek istesem;
Yürek ister…
Cesaret ister…
İşte onun için yetişkin benliğim
doğal ifadelerini engeller;
Karanlığına bir mum yaksam derim
Alacalığımla…
Onun için
Ültimatomlarım boldur sana;
“Gel! diyorsam, Gel.
Git! diyorsam,
Sakın haa GİTME…” hesabı.
Sen özelsin çocuğum
Yaşamın sana
Tüm güzellikleri göstermesini
“YAŞADIM! ” diyebildiğin günlerinin
BOL olmasını dilerim.
(13.12.2005)
Nurşen Görşen
http://www.fcmx.net/vec/v.php?i=027246

http://www.flashcards.territory.ru/vec/v.php?i=027491

http://www.flashcards.territory.ru/vec/v.php?i=052465

http://www.fcmx.net/vec/v.php?i=022868

|